दिल तो बच्चा है जी (२०११)

दिग्दर्शक - मधुर भांडारकर

वास्तववादी आणि सिरियस सिनेमा बनविणारा दिग्दर्शक ही प्रतिमा पुसण्यासाठी बहुदा मधुरने ट्रॅक बदलण्याचा प्रयत्न 'दिल तो बच्चा है जी' सिनेमाद्वारे केला, बॉलीवूडपटांचा लाडका विषय 'प्रेम' घेऊन पण थोडासा वेगळा.. थोडा वास्तवदर्शी.  तरीही हा सिनेमा बिनसलेलाच आहे.

एक घटस्फोटीत चाळीशीचा आसपासचा (अजय देवगण), एक भोळा सरळमार्गी प्रेमावर गाढ विश्वास असणारा (ओमी वैद्य), तिसरा फ्लर्ट चालू टाईप (इम्रान हाशमी) , असे तीन वेगवेगळ्या लोकांच्या प्रेमाची ही कहाणी.  अजय देवगणचं त्याच्याच ऑफिसमधील नव्या इंटर्नवर प्रेम बसतं, ती त्याच्यापेक्षा वयाने तब्बल १७ वर्षाने लहान असते, ओमी वैद्यसारखा सरळमार्गी गृहीणी टाईप मुलगी स्वप्ननार्‍याला मुलगी आवडते ती RJ असते आणि अभिनेत्री व्हायचं स्वप्न बाळगून असते, तिच्या ठायी करीयर जास्त महत्वाचं.  प्लेबॉय इम्रान जिच्या प्रेमात पडतो तिच्या सावत्र आईसोबत त्याचं अफेअर असतं. अश्या अडचणी असणार्‍या प्रेमकथांचा पुढचा प्रवास म्हणजे हा सिनेमा.

सिनेमाचा पिंड हलका फुलका ठेवायचा प्रयत्न आहे, पण विनोदी जागा अतिशय कमी आहेत, खळखळून हसण्याचे तर अतिशय कमी प्रसंग आहेत, बर्‍याच विनोदांना प्रेक्षक हसतही नाहीत.  आणि सर्व विनोद हे अश्लील आहेत (सिनेमाला A सर्टीफिकेट आहे).  थोडक्यात मधुरसाठी विनोदी सिनेमा हे प्रकरण बसलं नाही.

सर्वात आश्चर्याची गोष्ट म्हणजे एकाही नायिकेने अभिनयाचा प्रयत्नही केला नाही (अपवाद टिस्का चोप्रा) असं जाणवतं.  अजय देवगण काही सिन्स मध्ये उत्तम तर बाकी अवघडलेला वाटला.  ओमी वैद्य अजुनही थ्री इडिट्सच्या चतूर रामलिंगमच्या बाहेर आला नाही, त्यानं अजिबात व्हरायटी केली नाहीये, त्याला मराठी तेही पुण्याचं दाखवलंय आणि तो स्वतःच आडनाव 'केळकर' ऐवजी 'केलकर' असं हिंदी स्टाईल मध्ये म्हणतो, बाकी नॉन महाराष्ट्रीयन कॅरेक्टर्स असं म्हणतात ते समजू शकतं... तसंही अधुन मधुन त्याचं मराठीही तसं काही मराठीपण दर्शवत नाही.  इम्रान हाश्मीसाठी ही टेलरमेड भुमिका आहे, त्याला जास्त काही वेगळं करावं लागलं नाही, पण तिघातही सर्वात भाव तोच खाऊन जातो, आणि इमोशनल चेहराही त्याने बर्‍यापैकी दाखवला आहे.  'जन्नत' पासून त्याच्या दगडी चेहर्‍यात बरेच चांगले बदल झाले आहेत. :)

मधुर भांडारकर थोड्या सिन्समधुन चमक दाखवतो पण बाकी सिनेमा अतिशय सपाट वाटतो, तिनही पात्रांचे एकसारखे प्रसंग (उदा. प्रेम सफल होण्यासारखं वाटणे, नंतर तो भ्रम ठरणे) हे एकामागोमाग आहेत त्यामुळे पहिल्या पात्राचं जे काही झालं तेच दुसर्‍यांच होणार हे निश्चित असल्यामुळे बराच इंट्रेस्ट कमी होतो, हे दिग्दर्शकाचं अपयश झालंय.  थोडक्यात निराशाजनक अनुभव.

फॉरेस्ट गम्प (१९९४)

दिग्दर्शक - रॉबर्ट झेमेकिस

बस स्टॉप वर बसची वाट पाहत बसलेला फॉरेस्ट बाजुला बसलेल्या बाईला आपल्या जीवनाची कहानी सांगायला सुरुवात करतो, ऐकनारे बदलत जातात पण आपण मात्र फॉरेस्टच्या जीवनपटात गुंग होऊन जातो.  १९९४ साली आलेला आणि ऑस्कर पारितोषिके मिळवणारा ’फॉरेस्ट गम्प’ विल्सन ग्रुमच्या याच नावाच्या कादंबरीवर आधारलेला आहे.

कमी आयक्यु असलेल्या फॉरेस्टला शाळेत प्रवेश नाकारला जातो, त्याच्या आईच्या प्रयत्नांमुळे तो शाळेत दाखल होतो, पण कमकुवत पायांमुळे पायांना ब्रेसेसचा आधार लावावा लागतो.  जेनी नावाची मुलगी सोडुन त्याचा कुणी मित्र नसतो.  असाच एकदा टारगट पोरं त्याच्या मागे लागतात आणि तो अडखळत पळायला सुरुवात करतो, आणि आश्चर्यकारकरित्या ब्रेसेस तोडुन तो उत्तम धावायला लागतो.  याच धावण्याच्या जोरावर कॉलेजमध्ये तो अमेरिकन फुटबॉलचा उत्तम खेळाडू होतो. 

पदवी मिळाल्यानंतर अमेरिकन आर्मीमध्ये दाखल होतो, विएतनाम मध्ये युद्धात सामिल होतो, तिथे त्याची मैत्री ’बब्बा’ नावाच्या अफ्रो-अमेरिकन तरुणासोबत होते. बब्बा आणि फॉरेस्ट त्यावेळी केवळ बब्बाच्या परंपरागत कोळी व्यवसायाबद्दल बोलणे होत असते आणि आर्मी मधुन निवृत्त झाल्यानंतर पार्टनर म्हणुन हा उद्योग करायचा असे ठरवितात. या युद्धात बब्बा मरण पावतो, त्याला वाचवण्याच्या प्रयत्नात फॉरेस्ट अनेकांना वाचवतो, त्यात त्यांचा लेफ्टनंट डॅन सुद्दा असतो, डॅन दोन्ही पायांनी अधु होतो, आणि रणांगणावर विरमरण पत्करण्याएवजी अधु जीवन जगाव लागल्यामुळे फॉरेटवर नाराज होतो.  फॉरेस्टला ’मेडल ऑफ ऑनर’ मिळते.

आर्मीत असताना बंदुकिची गोळी लागल्यामुळे आराम करत असलेल्या फॉरेस्टला टेबल टेनिस (पिंग पॉंग) खेळण्याची सवय लागते आणि तो त्यात अत्यंत कुशल होतो, प्रसिद्ध होतो, यासाठी विशेष जाहिरात असलेली बॅट वापरण्यासाठी त्याला भरपुर पैसे मिळतात आणि तो बब्बाच्या घराकडे एक बोट विकत घेउन श्रिंपिंग व्यवसाय सुरु करतो, बब्बाची आठवण म्हणुन.  तिथेही मिळालेला पैसा तो बब्बाच्या घरी आवर्जुन देतो.

ह्या सर्व प्रवासात त्याची आणि जेनीची भेट होत असते,  पण जेनी कधीही त्याच्याकडे थांबत नाही आणि प्रत्येकवेळेस तिची जीवनशैली बदललेली असते, पण फॉरेस्टचे तिच्यावर प्रेम तसेच असते.
एकदा जेनी त्याच्या घरी असताना तो तिला लग्नाची मागनी घालतो पण जेनी नाही म्हणते, त्या रात्री त्यांचा शरीरसंबंध होतो पण दुसर्‍यादिवशी सकाळीच जेनी त्याला सोडुन निघुन जाते, या धक्क्यामुळे फॉरेस्ट धावायला सुरुवात करतो आणि सलग ३ वर्ष धावतो.

जेनीच्या पत्रामुळे तो तिला भेटण्यासाठी येतो, तिला आणि त्यांच्या मुलाला घेवुन घरी येतो, जेनी त्याला लग्नाबद्दल विचारते आणि हे पण सांगते की तिला न बरा होणारा आजार झाला आहे.   फॉरेस्ट तरीही तिच्यासोबत लग्न करतो....

फॉरेस्टच्या जीवनाच्या कथेमध्ये अमेरिकेतील मुख्य राजकिय आणि सामाजिक घडामोडींचा बॅकड्रॉप आहे,  अमेरिकेतल्या प्रत्येक राष्ट्रपती बरोबर तो भेटतो.  इतका असामान्य असुनही जीवनात छोट्या छोट्या गोष्टींचे महत्व सिनेमात जागोजागी दिसते.  प्रमुख भुमिकेत टॉम हॅन्क्स ने लाजवाब अभिनय केला आहे,  त्याची संवाद म्हणण्याची असामान्य लकब, बोलका चेहरा आणि डोळे....  हा सिनेमा पहायलाच हवा!

ऑफिस स्पेस (१९९९)

ऑफिस स्पेस (१९९९)
दिग्दर्शक - माईक जज.
कुणाला आपल्या ऑफिसचे काम आवडते?, बहुतांशी नाइलाजाने पर्याय नसल्यामुळे सर्व रेटत असतात, याच थीम वर आणि आय.टी. इंडस्ट्रीवर २००० साली आलेल्या मंदी यावर आधारीत असणारा ’ऑफिस स्पेस’ नुकताच पहाण्यात आला.  मी ही त्या क्षेत्रात असल्यामुळे सिनेमाला रिलेट करु शकलो. विनोदी अंगाने कुठेही बोजड न होता मस्त मनोरंजन पुरवतो.

कथा आहे, इनिटेक या सॉफ्टवेअर कंपनीत काम करणार्या पीटर, समीर, माइकल आणि मिल्टन यांची.  पीटर ’वाय२के’ प्रॉब्लेम वर काम करणारा रि-प्रोग्रामर. कामामुळे. ताणामुळे, डिप्रेस्ड, आणि बोअर झालेला असतो, त्यातच त्याची प्रेयसीचे संबंध अजुन कुणाबरोबर असल्याचा त्याचा संशय असतो, त्यामुळे तो जिवनाला कंटाळतो. यातच सप्ताहांत त्याचा बॉस त्याला कामावर येण्यास सांगतो, पीटर अजुन चिडतो.  त्यांच्या कंपनीत कंसल्टंट म्हणुन ’दि बॉब्स’ या दोघांची नेमनुक होते, त्यांचे काम म्हणजे सर्व कर्मचा‍र्‍यांशी बोलने, कामाची पद्धत समजावुन घेणे आणि आवश्यक नसलेल्यांना बाहेरचा रस्ता दाखवणे. यासर्व त्रासामुळे आणि त्यातुन बाहेर पडण्यासाठी पीटर एका संमोहक तज्ञाची मदत घ्यायची ठरवितो.  संमोहन थेरेपी अर्ध्यात असताना  हृदय विकारामुळे तज्ञाचा मृत्यु होतो, आणि पीटर अर्धवट संमोहीत असताना तिथुन उठुन घरी जातो.

दुसर्या दिवशी पीटर अतिशय उशीरा पर्यंत झोपुन रहातो, त्याच्या बॉस आणि प्रेयसीचे अनेकदा कॉल येवुन जातात, पीटर सोयीस्कररित्या तिकडे दुर्लक्ष करतो.  त्याऐवजी त्याला आवडणार्‍या गोष्टी म्हणजे काहीही न करणे, आणि त्याला आवडणार्‍या जॉना या वेट्रेस बरोबर लंच ला जातो.  जॉनादेखिल तिच्या कामाला कंटाळलेली असते, कारण त्यांचे काही विचित्र नियम ज्यात तिला नको वाटणारे बिल्ले आपल्या युनिफॉर्मवर लावावे लागत असतात, ति सुद्धा बॉस बरोबर भांडुन नोकरी सोडते. 

पीटर सगळी भिती सोडुन ऑफिसमध्ये आपल्या मनाप्रमाणे वागायला सुरुवात करतो.  बॉसच्या आरक्षीत पार्कींगच्या जागी आपली कार लावतो, खिडकी दिसत नाही म्हणुन आपल्या क्युबिकलची एक भिंत तोडतो.  कामाऐवजी गेम्स वगैरे खेळत बसतो.  कंसल्टंट सोबतच्या मिटींग मध्ये तो आपली मते निर्भिडपणे मांडतो आणि आपल्याला वरिष्ठांकडुन जास्त मोटिवेशन नाही मिळाल्यामुळॆ जास्त काम नाही होवु शकत असे सांगतो, बहु-बॉस पद्धतीमुळे एकाच गोष्टीसाठी सर्वांकडुन कसे वेग-वेगळे शेरे कसे मिळतात आणि ते कामावर कसे परिणाम करतात हे सांगतो, यामुळे बॉब द्वयींवर आपली छाप पाडतो.  यामुळे त्याचे प्रमोशन होते आणि सरळमार्गी काम करणारे समीर आणि मायकल यांना पिंक स्लीप देण्यात येते.  मिल्टनची पगार बंद केली जाते आणि त्याचे क्युबिकल तळघरात हलविण्यात येते, यामुळे मिल्टन नाराज असतो आणि ऑफिस जाळुन टाकण्याबद्दल स्वत:शी पुटपुटतो.

पीटर, मायकल आणि समीर यामुळे चिडुन कंपनीवर बदला घॆण्याचे ठरवितात, आणि एक वायरस बनवुन सर्वर वर अपलोड करतात, जेणेकरुन प्रत्येक पैसे देवाण-घेवाणीत यांच्या खात्यात एक छोटी रक्कम जमा होत जाईल, जि कालांतराने खुप मोठी होइल व कुणाला संशयही येणार नाही.  पण काही दिवसात वायरस मधील अपुर्णांकाच्या चुकीमुळे खुप मोठी रक्कम जमा होते, जेणेकरुन कंपनीला संशय नक्कीच येणार असतो. काहीही न सुचुन ते रक्कम बॅंकेतुन काढुन बॉसच्या केबिन मध्ये रात्री एका पाकीटात घालुन ठेवतात. 

दुसर्या दिवशी पीटर असे ठरवितो की गुन्ह्याचा पुर्ण दोष स्वतः वर घ्यायचा, त्यासाठी तो ऑफिसला येतो आणि पहातो की संपुर्ण ऑफिसला आग लागलेली आहे, त्याचे सर्व प्रॉब्लेम सुटतात.  प्रत्यक्षात मिल्टनने बॉसवर राग म्हणुन ऑफिस पेटविलेले असते कारण बॉस त्याचा आवडता स्टेप्लर घेतो, तत्पुर्वी तो पीटरने ठेवलेले पैश्याचे पाकीट उचलतो, आणि हवाईत जाउन मजा करतो.  पीटर कंस्ट्रक्शन मध्ये आवडता जॉब करतो, आणि समीर, मायकल दुसर्या आय.टी. कंपनीत रुजु होतात.

आपल्या ऑफिसच्या काही खाणा-खुणा यात मिळतात का ते पहा.... :)

आय.एम.डी.बी. : http://www.imdb.com/title/tt0151804/

ऍज गुड ऍज इट गेट्स (१९९७)

दिग्दर्शक - जेम्स ब्रुक्स
जॅक निकोल्सन, हेलेन हंट अभिनीत ऑस्कर विजेता ’ऍज गुड ऍज इट गेट्स’ बर्याच दिवसांपासुन पाहायचा होता, त्याचा योग काल आला. अपेक्षेप्रमाणे खुप छान देखिल आहे.
जॅक, हेलेन अभिनयात कमाल करतात. 
जॅक हा एक लेखक असतो, त्याला जर्मफोबिया असतो, तो फटकळ आणि हेकेखोर स्वभावाचा असल्यामुळे अपार्टमेंट मध्ये कुणाशीच त्याचे जमत नसते, तो रोज एकाच रेस्टारेंट मध्ये जेवायला जात असतो, जिथे हेलेन वेट्रेस म्हणुन काम करीत असते.  तिचा मुलगा नेहमी आजारी असल्यामुळे तिची ओढाताण चालु असते.  जॅकला तिची इतकी सवय असते कि मुलाच्या तब्येतीमुळे ती कामावर येवु शकत नाही तेव्हा जॅक तिच्या घरी जाउन तिच्या मुलाच्या खर्चाचं सर्व भार स्वत:वर घेतो. यात त्याचा स्वार्थ असा की मुलाची काळजी घेणारे कोणी असेत तर ती कामावर येवु शकेल आणि खाण्याची सोय होइल.  यातच त्याच्या फ्लॅट्च्या बाजुला असणार्या चित्रकाराकडे चोरी होते व यात त्याला चोर गंभीर चोप देतात, यामुळे त्याचा कुत्रा जॅकला सांभाळावा लागतो, त्यात त्या कुत्र्यासोबत याची गट्टी जमते, चित्रकाराच्या घटनेमुळे तो कफल्लक होतो आणि त्याला सुद्धा जॅक कडे रहावे लागते, मग दैवयोगाने या सर्वांच्या एकत्र ट्रिपमुळे ते एकमेकाच्या जवळ येतात आणि आयुष्याच्या कटू गोष्टी विसरुन नवीन आयुष्याला सामोरे जातात.
खुपच मस्त सिनेमा आहे, तेव्हा सोडु नका...

थॅंक यु फॉर स्मोकिंग (२००६)

दिग्दर्शक - जेसन रिट्मन

सिगरेट आणि तंबाकू सेवनाच्या परिणामाबद्दल तिरकस विनोदी अंगाने भाष्य करणारा ’थॅंक यु फॉर स्मोकिंग’ पाहण्यासारखा आहे.
कथासार: ऍकाडमी ऑफ टोबको स्टडीज चा वाइस प्रेसिडेंट आणि स्पोकपर्सन निक नेलर स्मोकर्सच्या अधिकारांबद्दल काम करत असतो.
बोलण्यात अतिशय हुशार निक सार्वजनिक कार्यक्रमात आणि टिवी प्रोग्राम मध्ये तंबाकू सेवनाच्या अनुकुल बोलतो.
सिनेटर सिनेटमधे एका बिल पास करण्याच्या मागे असतात ज्यात सिगारेट पॅक वर "डेंजर" (कवटी) चिन्ह लावण्याची सक्ती असते.
याच्यामुळे सिगरेट खपात होणारी तुट भरुन काढण्याकरीता निक असे सुचवतो की हॉलीवुड सिनेमा मध्ये ऍक्टर्सनी ऑन-स्क्रीन सिगरेट ओढली तर खप वाढेल...
त्यासाठी तो हॉलीवूड सुपर ऍजंट ला भेटतो आणि या ट्रीप मध्ये आपल्या मुलाबरोबर त्याला संवाद साधण्याचा वेळ मिळतो.
एका टिवी कार्यक्रमामध्ये निक ला जिवे मारण्याची धमकी येते, पण त्याला न घाबरता निक सेक्युरिटी न बाळगण्याचे ठरवतो, त्यातच त्याच अपहरण करुन त्याच्या सर्वांगाला निकोटीन पट्ट्या चिकटवल्या जातात जेणेकरुन त्याला तंबाकू आणि सिगारेट बद्द्ल बोलण्याची शिक्षा मिळावी, त्यातुन दैवयोगाने तो वाचतो त्याचे शरीर निकोटीन सहन करु शकते कारण त्याची सिगरेट ओढण्याची सवय, पण आता तो एकही सिगरेट ओढु शकणार नसतो.  या अपहरण नाट्यामुळे निक ला पब्लिक सिंपथी मिळते.
एक टिवी रिपोर्टर निक सोबत अफेअर करते व त्याच्याकडुन ऍकाडमी आणि सिगरेट कंपन्याची बरीचशी सिक्रेट्स निक तिला सांगतो, त्याला वाटते की हे ऑफ रिकॉर्ड आहे पण ती सगळं  छापते, आणि ऍकाडमी निक ला काढुन टाकते, त्याच्यावरची सिंपथी मावळते.
निक नाराज होतो पण त्याचा मुलगा त्याला दिशा देतो.  त्यानंतर तो प्रेस ला मुलाखत देतो आणि सिनेट समोर बिल वर बोलायचे असल्याचे सांगतो.  सिनेट मध्ये आपल्या वाक:चातुर्याने तो आपला मुद्दा पटवुन देतो. 
सिनेमाचे बलस्थान म्हणजे स्क्रिनप्ले आणि डायलॉग्स.  टिवी शो आणि शेवटचा सिनेट मधील प्रसंग तर मस्तच!
 सविस्तर परिक्षण - आपला सिनेमास्कोप

३ इडीयट्स (२००९)

३ इडीयट्स (२००९)
दिग्दर्शक - राजकुमार हिरानी.
२००९ वर्षीचा सर्वाधिक प्रतिक्षा असलेला सिनेमा म्हणुन ’३इडीयट्स’ चे नाव होते.

चेतन भगतांच्या ’फाइव पॉइण्ट्स समवन’ वर बेतलेला (सद्ध्या वाद चालु आहे यावरुन).
मुन्नाभाई सिरिजचे यशस्वी दिग्दर्शक राजकुमार हिरानी, आमीर खान...
सिनेमाची कथा तर सर्वांना एव्हाना माहीत आहेच.  सिनेमाचा कंसेप्ट छान आहे, बर्याच गोष्टी छान आहेत आणि आपल्याला शिकवतात,
या ब्लॉगवर डिटेल्स आहेत...

आमीर खान, करीना कपुन आणि बोमन इरानी यांचा अभिनय उत्तम आहे. शर्मन जोशी छान, पण त्याच्यासाठी नेहमिचीच भुमिका, माधवन ठिकठाक.
पण माझ्या मते तरी हा सिनेमा ब्रेकथ्रु वगैरे नाहीये, मुन्नाभाई एम.बी.बी.एस च्या चौकटीबाहेर काही जात नाही.

३ इडियट्स @ मोगरा फुलला

मेडीकल सोडुन इंजीनीरिंग कॅम्पस आहे, बाकी सगळे सारखेच.  शाळा/कॉलेज चा हुकुमी प्रेक्षक डोळ्यासमोर ठेवुन पटकथा रचल्यामुळे बरेचशे व्रात्य जोक्स, काही अतिशयोक्तीपुर्ण सिन्स मुळे सिनेमा बर्याच जागी सुटतो.  करीनाच्या बहीणीची डिलिवरी सारखे सिन तर अतिशय पाचकळ वाटले.  बोमन इराणीला खलनायक करायचे म्हणुन त्याची हास्यास्पद आव्रुत्ती, त्यामुळे त्याला करावा लागलेली ओवर ऍक्टींग काही वेळाने नकोशी वाटते.
माझ्या अपेक्षेपेक्षा बराच खाली... :(

रॉकेट सिंग - सेल्समन ऑफ़ द ईयर (२००९)

रॉकेट सिंग - सेल्समन ऑफ़ द ईयर (२००९)
दिग्दर्शक - शिमीत अमीन.
शिमीत अमीन, जयदीप सहानी, यश राज बॅनर, आणि रणबीर कपुर...अजुन काय हवं.
अपेक्षेने गेलो होतो. पण काही अंशी निराशा हाती पडली.
हरप्रीत सिंग (रणबीर कपुर) काठा-काठावर पास होत कॉमर्स डिग्री पास करतो, आणि सेल्समनशिप करिअर म्हणुन निवडतो.
कम्प्युटर विकणार्या कंपनी मध्ये ट्रेनी सेल्समन म्हणुन रुजु होतो. अतिशय सरळमार्गी असल्यामुळे कोर्पोरेट जगातल्या राजकारणात हरप्रीत गोंधळु लागतो.
टार्गेट्स, लाचखोरी पाहुन त्याविरुद्ध आवाज उठावतो, पण त्यात स्वत:च फ़सतो, बॉस, स्टाफ़चा राग ओढवुन घेतो. मग मात्र त्यातुन मार्ग काढत ओफ़िसमधील काही गुणी लोकांना हाताशी धरुन स्वत:चा बिजनेस सेट करतो.
कथा सरळ साधी असली तरी ट्रीटमेंट मस्त आहे. सेल्स ओफ़िस, सेल्समन, बॉसेस, क्लायंट्स अतिशय व्यवस्थीत रंगवले आहेत.
सेल्स हेड सोबत केलेली पहिली क्लायंट भेट, बॉस सोबत केलेले इनडायरेक्ट संभाषण, असेम्ब्लर (डी. संतोष) सोबतचे सर्व सीन खुप छान आहेत.
इतक्या वेळ फ़ॉर्मात असणारा सिनेमा गोड होण्याच्या नादात शेवटी काहीसा प्रेडिक्टेबल होतो. काही अनाकलनीय सोपे मार्ग शोधल्या जातात आणि सुफ़ळ होतो.
इतक्या मोठ्या कंपनीचा मालक खुपच लवकर हार मानतो बुवा, त्यात काहीही जास्त कष्ट न घेता.
असो, बाकी अभिनयाच्या बाबतीत मात्र रणबीर केवळ अप्रतिम. अजुन काय सांगु, तुम्हीच अनुभवा. डी. संतोष, नवीन कौशीक, गौहर खान मस्त साथ देतात.
रोमॅन्स साईडलाईन्ड आहे, शाझान पद्मश्रीला जास्त काही वाव नहिये. आणि सुखद धक्का म्हणजे फ़ालतु गाण्यात वगैरे वेळ नाही घालवलाय. सर्वांना आवडेल का नाही, शंकाच आहे.
पण मला बर्याच प्रमाणात आवडला, शेवटचे १५-२० मिनीटे सोडुन....

अभिनेत्यांची नावं - रेडिफ़.कॉम साभार.

अजब प्रेम की गजब कहानी (२००९)

फार काही अपेक्षेने 'अजब प्रेम की गजब कहानी' पाहायला गेलो नव्हतो, तसा मी विनोदी चित्रपटाचा जास्त चाहता नाही, पण 'राजकुमार संतोषी' चा विनोदी सिनेमा आणि विशेष 'रणबीर कपूर' साठी गेलो... अपेक्षा नसल्यामुळे निराशा काही पदरी नाही पडली.. पण बरेचसे gags हसवून गेले... कतरिना वात आणते...बाकी कुणाला जास्त स्कोप नाही...

एकच गोष्ट पाहण्यासारखी ती म्हणजे 'रणबीर', त्याने अतिशय सुंदर काम केले आहे...विनोदी ते इमोशनल expressions लीलया करतो. जिम कॅरी सारखी अक्टिंग केलेला सिक़्वेन्स तर अतिशय उत्तम... बाकी बिनडोक विनोदाचे सगळे मसाले यात आहेत. गीत संगीत ठीक ठाक, पण चित्रपट पाहताना हास्यात गतिरोध प्रमाणे काम करतो. शेवट परत विनोदी सिनेमाची टिपिकल प्रियदर्शन स्टाईल... आणि एकदम अपेक्षित...नाविन्य काही नाही.. थोडक्यात या कहाणी मध्ये गजब काही शोधू नका....(रणबीर सोडून)

स्थळ - प्रसाद

अमेली(Amelie) - फ्रेंच

आशयात्मक आणि दृश्यात्मक श्रीमंती असलेला फ्रेंच चित्रपट, अतिशय सुंदर आहे. विशेष म्हणजे सिनेमाची सिनेमॅटोग्राफी. अत्यंत सुंदर अश्या फ्रेम्स.
जरूर पाहावा असा... सध्या युटीवी वर्ल्ड मुवीज वर दाखवला जातो...

लोकप्रभाच्या चित्रदृष्टी या सदरात अमेली चा आढावा
http://www.loksatta.com/lokprabha/20091009/chitradrushti.htm

http://www.imdb.com/title/tt0211915/

http://en.wikipedia.org/wiki/Am%C3%A9lie

ब्लू (२००९)

काल परभणीच्या 'नरेश' चित्र मंदिर मध्ये पाहिला, बिलो अवरेज सिनेमा आहे....... फक्त underwater फोटोग्राफी चांगली आहे....बाकी दिग्दर्शन सामान्य आहे..... मसाला सिनेमा आहे म्हणजे तर्क तर नाहीतच..... पण ज्या ट्रेजर हंट साठी सिनेमा आहे तो तर अगदीच पाचकळ आहे.....अभिनय सर्वांचा अतिशय सामान्य आहे.

डाऊन बाय लौ (१९८६)

कालच मोसरबेर डीवीडी वर 'डाऊन बाय लौ' पाहिला... एकदम मस्त सिनेमा आहे.....रोबेर्तो बेनिग्नी ची अफलातून अक्टिंग आहे....त्याची ती फ्रेंच इंग्लिश मजा आणते......'आय स्क्रीम, यु स्क्रीम, वुई आल स्क्रीम फोर आईसस्क्रीम' वाला सीन मस्त आहे.....